नाशिकसारख्या शिक्षणप्रधान शहरात, जिथं कधी प्रवेशासाठी विद्यार्थ्यांची रांग लागायची, तिथंच आता नामांकित महाविद्यालयांमध्ये ३०–३५% जागा चौथ्या फेरीपर्यंत रिकाम्या राहिलेल्या आहेत! ही काही छोटी बातमी नाही. विशेषतः विज्ञान शाखेचा ‘कटऑफ’ ७५% च्याही खाली घसरतोय हे खूपच धक्कादायक चित्र आहे. कारण या जागा पूर्वी पहिल्याच फेरीत भरायच्या. आता मात्र विद्यार्थ्यांचा ओढा ‘टायअप’ क्लास असलेल्या कनिष्ठ महाविद्यालयांकडे अधिक आहे.
नावाजलेल्या कॉलेजांचं वर्चस्व संपतंय?
आरवायके, केटीएचएम, भोसला, पंचवटी आणि व्ही. एन. नाईक या महाविद्यालयांचा कधी दबदबा होता. पूर्वी फक्त ८०% आणि त्यापेक्षा जास्त गुण मिळालेल्यांनाच या कॉलेजमध्ये प्रवेश मिळायचा. पण आता चित्र पालटलंय. ‘जेईई’ आणि ‘नीट’च्या तयारीसाठी टायअप असलेल्या कॉलेजमध्येच विद्यार्थी प्रवेश घेतात, आणि मग थेट कोचिंग क्लासलाच जातात. कॉलेज तर फक्त नावापुरतं राहतं.
कोचिंग क्लासमुळे कॉलेजकडे पाठ?
एप्रिलपासूनच जेईई/नीटच्या कोचिंग क्लासेस चालू होतात. त्यामुळे विद्यार्थी आधी कोचिंग क्लासला प्रवेश घेतात, आणि नंतर कॅप राऊंडमध्ये त्याच क्लासशी टायअप असलेल्या कॉलेजला पसंती देतात. अनेकदा हे विद्यार्थी कॉलेजकडे फिरकतही नाहीत. त्यामुळे कॉलेजमध्ये रिकाम्या जागा आणि वर्ग खोळंबलेलेच राहतात.
प्रवेशासाठी विद्यार्थ्यांची पसंती बदलतेय
आकडेवारी पाहिली तर कॉलेजमधल्या विज्ञान शाखेच्या भरलेल्या जागा ७०%, ६९%, ६५% इथपासून थेट ५४% पर्यंत घसरल्यात. याचा अर्थ असा की, नावाजलेली कॉलेजं आता विद्यार्थ्यांची पहिली पसंती राहिलेली नाहीत. काही वर्षांपूर्वी जे कॉलेज नाकारले जायचे, त्याच ठिकाणी आता प्रवेश घेतला जातो — फक्त कोचिंग क्लासमुळे.
‘टायअप’ विद्यार्थ्यांना फायदेशीर, कॉलेज मात्र बेजार
कोचिंग क्लासने टायअप केलेल्या कॉलेजमध्ये प्रवेश घेतल्यामुळे विद्यार्थ्याचा बारावी अभ्यास मात्र बाजूला राहतो. कारण लक्ष जेईई/नीटवर असतं. कॉलेज फक्त हजेरी नोंदवण्याचं ठिकाण होतं. त्यामुळे प्राचार्यांचंही म्हणणं आहे की, आमच्या कॉलेजमध्ये खरंच शिकायचं असेल तर वेळेवर प्रवेश हवा. टायअप क्लासमधून जे फक्त नावापुरते येतात, त्यांचं आमच्या कॉलेजशी फारसं देणंघेणं राहत नाही.
प्रवेश प्रक्रिया हीसुद्धा दोषीच!
आरवायके कॉलेजचे प्राचार्य म्हणतात, साडेतीन महिने अकरावीची प्रवेश प्रक्रिया सुरू असते, पण कॉलेज उशिरा सुरू होतं. त्यामुळे विद्यार्थी कोचिंग क्लासला झुकतात. जर महाविद्यालयं चार महिने उशिरा सुरू होणार असतील, तर अभ्यासाचं काय? ही सिस्टीमच बदलायला हवी!
पालकांचं मत स्पष्ट – टायअप हा ‘सिक्युअर’ पर्याय!
मीनल अग्रवाल या पालकांचं मत स्पष्ट आहे – नीट किंवा जेईईचा अभ्यास कॉलेजमध्ये होत नाही, फक्त बारावीचा अभ्यासक्रम पूर्ण केला जातो. त्यामुळे पालक टायअप असलेल्या कॉलेजकडे वळतात, जिथे थेट नीट किंवा जेईईचं मार्गदर्शन मिळतं. बारावी आता फक्त पात्रता राहिलीय, स्पर्धा परीक्षा पास होणं हेच मुख्य उद्दिष्ट झालंय.
निष्कर्ष – नाव, ब्रँड कामाचं नाही, फायद्याचं काय ते पहा!
आजचा विद्यार्थी आणि पालक दोघंही कॉलेजचं नाव नव्हे, तर मिळणाऱ्या मार्गदर्शनाकडे आणि अभ्यासाच्या फायदा कडे बघतात. त्यामुळे, पूर्वी ज्या कॉलेजमध्ये बसायलाही जागा नसायची, तिथे आता रिकाम्या खुरसल्या खुर्च्या दिसत आहेत. नाव ठेवल्याने काही होत नाही, स्पर्धा परीक्षेसाठी योग्य दिशा देणारी यंत्रणा हवी, हे या सगळ्या स्थितीवरून स्पष्ट होतंय.
Comments are closed.